Güzel bir yazı olmuş gerçekten. Ancak ben sizin yazdıklarınıza paralel olarak meselenin biraz daha farklı bir noktasına değinmek istiyorum izninizle.

Malumunuz ülkemizde ‘üniversite mezunu işsiz’ kavramı hızla zihinlere yerleşiyor ve bununla birlikte üniversite gençliği büyük bir ümitsizliğe ve zihin bulanıklığına kapılıp gidiyor. Aile ve çevre baskısı, kişinin tüm damarlarına doluyor gün geçtikçe. Bunun sonucunda da ne yapacağını bilemeyen daha doğrusu yapacağı işe karar veremeyen üniversite mezunu gençler kervanına her yıl binlercesi ekleniyor.

‘Ben üniversite bitirdim, ama Türkiye de artık üniversite mezununa dahi iş yok abi ne yapayım’ diyebiliyor. Herhangi bir sektörde işin başında olan yöneticiler ise ‘nitelikli eleman’ bulamadıklarını ve ciddi iş açıkları olduğunu vurguluyor.

Durumu dışardan izleyen bir üniversite öğrencisi olarak, üniversite öğrencililerinin ne kadar büyük bir çelişki içinde olduğunu çok rahat görebiliyorum. Bu insanaları uyarmanın bir yolu olmalı ve üniversite mezunu insanları bir formül bulup bilinçlendirmeli diye düşünüp duruyorum.

Ben, üniversite mezunu olsun olmasın her insanın aklını kullanarak yapabileceği işleri araştırması ve bir karar vermesi gerektiğini düşünüyorum. Bu kararı vermek güç olabilir, hatta kararı verdikten sonra başarıya da ulaşılamayabilir ancak ulaşılana kadar denenmesi taraftarıyım. Zaten bu hayatta bunu da yapamazsak ne yapacağız ki?

Başlangıç ta seçtiğimiz alanla ilgili mutlaka çok sağlam bir bilgi birikimine sahip olamamız gerekiyor. Yani mesleğimizle ilgili olağanüstü bir genel kültüre sahip olmalıyız. Sektörden insanları, firmaları, projeleri sürekli takip etmeliyiz. Ulaşabildiğimiz kadar insana ulaşarak çevremizi geniiiişş tutmalıyız. Bunları yaparken de mutlaka seçtiğimiz alan üzerinde uzmanlaşma yolunda ilerlemeliyiz. Bu bir öğrencinin öğrencilik hayatında da olabilir mezuniyetinden sonra da olabilir, ama bildiğim tek bir gerçek var o da mutlaka olması gerektiğidir. Ve bu bahsettiğim olayın bir sonu yok. İşin içine bir defa girdikten sonra bu yoğun tempoda ilerlemek neredeyse şart.

Mesleğimizi o kadar net bir şekilde benimsemeliyiz ki, uykularımız kaçmalı. İçimize öyle bir işlemeli bunun aşkı çalışmaktan zevk almalıyız. Ben eminim ki ilk adımı atmadan önce bunu yapabilen insanlar nihai noktada bayrağı tutanlar olacaklardır.

Şimdi sadece bilişim sektörüne değinecek olursak, Türkiye’de internet sektörü artık ‘web tasarımcısı’ kavramı ile özdeşleşmiş bir hale geldi(halk bunu böyle görüyor). Artık herkes web tasarımcısı oldu, herkes iş yapabilirim ben biliyorum bu işi diyerek çok hafife aldı ve işin ötesini göremez hale geldik.

Bu işi biraz daha ciddiye alanlar (Türkiye’nin büyük yazılım şirketleri) ise şuanda esnafa program üretmekle meşgul. Ben bugüne kadar bir tane Dünyanın kullandığı %100 Türk imzalı bir yazılıma rastlamadım.

Kabuğumuzu kıramıyoruz bir türlü. Yeni açılımlara ya sıcak bakamıyoruz yada kendimizde bu gücü göremiyoruz.

Devlet eli ile bilişim sektörüne bir yatırım yok malesef(hoş gerçi devlet daha kendi bilişim yaralarını saramadı ama). Ben isterdim ki şuan Türkiye’nin bir Bilişim Bakanlığı olsun, bu sektöre devlet eli ile bir ivme kazandırılsın. Ama malesef, malesef, malesef..

Madem büyüklerimizden bir destek gelmiyor, ozaman bizler ne yapabilirsek o kadar ileri götürebiliriz demi? İşte bu noktada eTohum gibi projelere büyük bir ihtiyaç doğuyor. Tek başımıza değil birlik olarak ortaya güzel birşeyler, hatta birçok şeyler koyabiliriz-koymalıyız-koyacağız!

Bu konudaki girişiminiz beni çok memnun etti. Bu ve bunun gibi projelere hem destek veren, hemde katılımda bulunan herkesi yürekten kutluyorum. Başarılar. Kolay gelsin..

Her bir yeni girişimci bir tohum, ve hayatları gerçekten zor, zira yeşermek için ihtiyaçları olan topraşıda kendileri oluşturmak zorundalar ülkemiz şartlarında.

etohum bir başlangıç. umuyorum faydalı olacak.